اسفند 98 فروردین 99

حول حالنا الی احسن الحال

از اسفند ماه 98 که یه دفعه همه چیز قاطی شد و یک ویروس کوچولو کل دنیا رو بهم زد دیگه یواش یواش از دل هممون امید اومدن تعطیلات و عید و دیدوبازدید و همه و همه از بین رفت  و بعد از تعطیلی مدارس ما هم مثل همه ی آدما خونه نشین شدیم و تجربه ای جدیدی از زندگی رو شروع کردیم.

از فشار و استرس روانی حاکم بر من بگم براتون تا مریض شدن یه دفعه ی شوهر جان و فشار درسای آراد و چسبیدن نیکان به منو همه چیز درهم بود و دو هفته ای به همین منوال گذشت. یه دفعه به خودم اومدم و تصمیم گرفتم جور دیگه ای زندگی کنم و مثل بقیه ی مردم از لحظه های زندگی نهایت لذت رو ببرم هر چند کار خیلی سختی بود ولی باهاش چالشم رو شروع کردم. بگم براتون که از اول اسفند ماه تا 12 فروردین هر روز رو یه عالمه با آراد و سر درس و مشقاش سر میکردیم و بعد هم باید با نیکان بازی میکردیم بعد هم آشپزی اونم در سه وعده البته یک وعده هم جداگانه برای نیکان تمیز کردن خونه و بشور و بساب و..... تمام کارهایی که یک خانم خانه دار که دوتا بچه دار رو انجام میدادم و دیگه نه توانی داشتم و نه تابی در عوض بچه ها خدا رو شکر هر روز انرژیشون از روز قبل بیشتر و بیشتر میشد و سلامت بودن و این بزرگترین نعمت برای من بود. امسال اسفند ماه از خرید عید هیچ خبذری نبود هرچند من خرید بچه ها رو از د یماه کرده بودم و برای همین کلی آرادم ذوق لباسای نوی خودش رو داشت و دوباره هرچند که هیچ علاقه ای به پوشیدن لباس نو نداره و کلی کلنجار داریم سر این موضوع . اسفند ماه رو به همین منوال سر کردیم و 13 روز عید رو هم درخانه ماندیم شاید گشایشی حاصل شود و بعد هم 17 روز باقی مانده و هر روز رو به امید فردایی بهتر شب میکردیم .

از آردام بگم که بچم حسابی خسته و کلافه شده و هر روز میگه مامان پس کی میریم مدرسه دلم برای مدرسه خیلی تنگ شده دوست دارم برم پیش دوستام خانم زمانی و ...... کلی درس و تکلیف براش گذاشته میشه و باید انجامش بده و تا ساعت 6 برای معلمش ارسال بشه . کلاس های آنلاینشون هر روز برگزار میشه و یه چیزایی سر کلاس بهشون آموزش داده میشه و نمیدونم والله بعدها که از خاطره ی کلاس اولش بپرسن یادش میاد که فقط سه ماه و نیم رفت مدرسه یا نه ؟؟؟؟؟ تو این مدت آزمون های معلم ودر کانال و سایت مدرسه و همه و.همه باعث شده جز تجربه های اولین باشه برای ما و استرسی بیشتر در این باب. ولی این نیز بگذرد دلم به خدای مهربون خودم قرصه که همیشه بیشتر از همه هوای منو داشته و خودش بیشتر از همه مراقبمونه.

از نیکان بگم که توی این دوره که خونه بودم حسابی مامانی شده و همش بهم چسبیده و با من حرکت میکنه و دایره لغاتش بسیار گسترده شده و دیگه جمله میگه و مثل طوطی همه چیز رو تکرار میکنه .بعد از اینکه واکسن 18 ماهگیش رو زدم فرصت رو مناسب دیدم تا از شیر بگیرمش و اولین پروژه با موفقیت انجام شد و امروز بچم 10 روزه که پاکه پاکه.

خودمم که هفته ای یک روز میام سرکار و یک سری از کارها رو انجام میدم و دوباره برمی گردم خونه.

به امید روزهای زیبا و قشنگ